Ostrzyć ściernicą borazonową czy tradycyjną?

(04/2010)

Produkowane przez Zakład Metalowy Stefan Drozdowski ostrzarki do popularnych pił taśmowych z podziałką 22 mm mogą ostrzyć borazonem, jak i ściernicą tradycyjną.

Przestawienie ostrzarki na wybrany system ostrzenia zajmuje 5 minut, a czynnością zabierającą najwięcej czasu jest samo przełożenie ściernicy. Użytkownik na podstawie własnych uwarunkowań i ograniczeń musi sam podjąć decyzję, jaki przyjmie sposób ostrzenia. W momencie zakupu firma ZM Stefan Drozdowski stara się pomóc w podjęciu właściwej decyzji.
Panuje jednak duża niewiedza dotycząca obu systemów ostrzenia, spowodowana krążącymi mitami i stereotypami w podejściu do zagadnienia. Przed podjęciem decyzji warto zapoznać się z zaletami i wadami każdego z systemów ostrzenia:

Ostrzenie borazonem
Zalety:
• łatwość opanowania zasad obsługi,
• powtarzalność profili zębów,
• dobra gładkość płaszczyzny szlifu.

Wady:
• zmiana profilu tylko przez zmianę ściernicy,
• zmiana kąta natarcia tylko przez zmianę ściernicy,
• duży koszt w przypadku awaryjnego uszkodzenia borazonu przez błąd obsługi.
Pierwsze dwie wady stają się mniej istotne w przypadku przecierania jednego rodzaju drewna.

Ostrzenie ściernicą tradycyjną
Zalety:
• powtarzalność profilu zębów,
• możliwość ostrzenia różnych kątów natarcia – od 4 do 24˚,
• możliwość zmiany wysokości zębów od 5 do 8 mm,
• możliwość zmiany profili zębów w zależności od rodzaju drewna i pory roku,
• niski koszt ostrzenia.

Wady:
• wymagane wyższe umiejętności operatora (to często największy problem),
• konieczność nabywania powtarzalnych ściernic co do twardości oraz ziarnistości o parametrach zalecanych przez producenta ostrzarki, np. do ostrzarki OW-4 koniecznie ziarno 60, twardość N.

Oczywiście wymieniając zalety ostrzenia ściernicą tradycyjną, zakładamy właściwą pracę operatora na ostrzarce dającej mu odpowiednie możliwości.
Częstym błędem ostrzenia tak borazonem, jak i zwykłą ściernicą jest nadmierne atakowanie szlifem płaszczyzny natarcia zębów. Krążą błędne teorie o konieczności silnego ostrzenia tej płaszczyzny zęba: „bo przód tnie”, odpowiadam: „nonsens, tnie krawędź tnąca”.

Błąd ten prowadzi do uszkodzenia wierzchołka ściernicy borazonowej i do deformacji ściernic tradycyjnych, a w konsekwencji do eliminacji zalety samoczynnego profilowania się ściernicy i powtarzalności profilu zębów.
Piła taśmowa jest jedynym narzędziem tnącym, gdzie właściwym ostrzeniem rozwiązujemy w dużej części problem pękania zmęczeniowego i zrywania pił. Aby eliminować strefę mikropęknięć, tym bardziej należy pamiętać o intensywnym szlifie płaszczyzny przyłożenia oraz dna zęba na całej długości profilu.
Reasumując, nie jest tak istotne, w jakim systemie ostrzymy taśmy: czy ściernicą borazonową, czy tradycyjną; ważne jest, czy robimy to dobrze, czy źle. Prawidłowo ostrzona i rozwierana piła jest podstawowym warunkiem dobrej pracy każdego typu traka, a „taśmówki” szczególnie.

Stefan Drozdowski

« powrót